Soundtrack of dreams

12 Apr

Het is weer Deuntjes-Dinsdag op The Lost Marble! Elke dinsdag goede muziek (naar mijn onbescheiden mening) in de etalage.

Zet de muziek vast aan, doe een paar tellen  je ogen dicht, en begin dan met lezen.

De wekker gaat. Ik word wakker van het zwakke zonlicht dat door het dakraam van mijn loft naar binnen schijnt. Blijkbaar ben ik gisteravond tijdens het lezen in slaap gevallen, want ik lig bovenop mijn boek en de lamp op mijn nachtkastje brandt nog.

Ik spring onder de douche en trek een urban chique outfit aan: een makkelijke linnen broek en en een wijdvallend T-shirt met opvallende print. Dan pak ik mijn suède Manolo’s en trek mijn bruine leren jasje aan. Met mijn Ray-Ban Wayfarer op mijn neus en mijn tas om mijn schouder (inhoud: netbook, agenda, pen, iPhone, lipgloss en portemonnee) loop ik de trappen van mijn brownstone-gebouw af.

Ik duik op uit de helse hitte van de metro. Op de hoek van de straat zit mijn favoriete tentje, waar ik naar binnen ga en een cinnamon bagel met een non-fat latte bestel. Gelukkig, er is nog een tafeltje vrij aan het raam. Ik kijk het liefst naar buiten terwijl ik aan mijn vertaling werk, naar de voorbijsnellende zakenmannen, de strompelende zwervers en de moeders met grote boodschappentassen.

De uren vliegen voorbij. Hoog tijd voor een frisse neus en een lunchbroodje. Op weg naar Central Park haal ik bij de deli een BLT-sandwich en zoek een bankje op bij de vijver. Met dit weer komen de nanny’s met hun oppaskindjes naar buiten om de eenden te voeren en te schommelen in de speeltuin. Het is vergeven van de honden, al dan niet begeleid door wandelende Hermès-reclameborden op hoge hakken.

De zomerse buitenlucht doet me goed. Ik besluit het werk het werk te laten en door de stad te slenteren. Er is zo veel te zien, daar kan ik wel drie boeken mee vullen. Ik glimlach om de toeristen die met open mond tussen de wolkenkrabbers doorlopen. Het ziet er écht net zo uit als in de film, lijken ze te denken. Bij Banana Republic scoor ik een jurkje in de uitverkoop. Dat kan ik mooi aan tijdens de bruiloft van M. en R. over drie weken. Ze trouwen in Saugerties, een dorpje aan de Hudson dat ongeveer 150 kilometer ten noorden van New York ligt.

Aan het einde van de middag heb ik met vriendin Z. bij het MoMA afgesproken om de tentoonstelling over Van Gogh en zijn tijdgenoten te bekijken. Er zullen ook doeken uit Nederland te zien zijn. Ik ben benieuwd of ik iets herken uit het Van Gogh Museum. Het lijkt eeuwen geleden dat ik daar werkte.

Na afloop drinken we cosmo’s in de nieuwe bar die een paar weken geleden is geopend in het Meatpacking District. En natuurlijk rollen we daarna door naar de pizzeria van Giuseppe, die ons luidruchtig verwelkomt. Mooie dames zijn altijd welkom in zijn zaak.

Ik ben nog net op tijd voor de laatste metro en ik realiseer me dat ik morgen wel moeite zal krijgen met opstaan. Gelukkig heb ik een tripje naar Boston gepland: een actieve dag is het beste middel tegen een minor hangover.

De wekker gaat. Ik word wakker van het bulderende geluid van tram 4 onder mijn raam…

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: