Indoor skiën bij Ski-Inn: van vogel tot pro

8 Mrt

Dit artikel van mijn hand verscheen op dinsdag 8 maart op sportblog In de Aanval.

Onlangs heb ik kennisgemaakt met een fenomeen waarvan ik het bestaan nooit heb geweten: indoor skibaan SKI-INN in hartje Amsterdam. Ik was zo verbaasd en benieuwd dat ik er een afspraak had gemaakt voor een proefles. Skiën vind ik heerlijk en ik kom over het algemeen redelijk netjes van een besneeuwde berg af, dus het leek me wel wat: mijn techniek bijspijkeren en ondertussen een goede work-out krijgen.

Geen gesmokkel
Ongeveer het eerste wat eigenaar Robbert bij binnenkomst tegen me zei, was dat het op deze baan (een soort lopende band van wit, bevochtigd tapijt) genadeloos aankomt op je techniek. In de sneeuw kun je nog smokkelen, maar hier? No way José.

Met mijn sprankelend witte Dalbello-skischoenen aan wachtte ik mijn beurt af. De lessen verlopen namelijk als volgt: er zijn vier deelnemers die in tweetallen op de baan mogen, en elk tweetal skiet om beurten drie keer tien minuten. Toen ik de baan op mocht, liet Robbert me met oefeningetjes wennen aan het feit dat hier de berg beweegt, en niet ik. En inderdaad, dit was wel effe different cake dan bovenaan die fijne rode piste staan, met de skibar onderaan in het vooruitzicht. Linker ski omhoog, wiebel wiebel, rechter ski omhoog, wiebel wiebel… maar op een gegeven moment had ik de smaak te pakken.

‘Hou je punten in de gaten!’
Tweede ronde, tijd voor de pflug. De grote spiegels tegenover me legden pijnlijk bloot dat ik erbij stond als een vogel. Een dooie vogel. Het was niet bepaald te zien dat ik al flink wat seizoentjes door de sneeuw gedarteld had. Nu kan ik een heel verhaal gaan ophangen over het feit dat ik de vorige dag twee hockeywedstrijden had gespeeld, of dat mijn heupen wekelijks door de fysio uit de kreukels moeten worden getrokken omdat ik anders niet functioneer, maar dat doe ik niet. Het was gewoon alsof ik opnieuw leerde skiën. Gewicht verplaatsen, kanten gebruiken, voeten laten sturen en goed tegen je schenen hangen: na de tweede tien minuten kwam ik zwetend als een otter en met kramp in mijn tenen de rolband af.

Bij de derde tien minuten begon ik het wat beter door te krijgen. Robbert gaf mij en mijn buddy (die achter me hoger op de baan stond) duidelijke persoonlijke aanwijzingen, en bovendien was er nog een andere leraar aanwezig die zich met mij bemoeide. Fijn, al die aandacht! Want inmiddels moest ik in pflug heen en weer skiën met een stok horizontaal op borsthoogte in mijn handen. In de spiegel zag ik mijn maatje achter me schijnbaar moeiteloos en met een onberispelijke techniek heen en weer glijden, elegant zwevend als een vogel op de thermiek, terwijl ik vooraan mijn beste pinguïnimitatie ten beste gaf.

If you can make it here…
Eenmaal thuis onder de douche dacht ik terug aan de woorden van Robbert: bij indoor skiën op een rolbaan draait het om techniek. Ik masseerde mijn vermoeide bovenbenen en gaf hem groot gelijk. Als bij Ski-Inn kunt skiën, kom je elke piste perfect af. Eén gedachte stelde me gerust: gelukkig ben ik onverslaanbaar in de après-ski.


Het lesseizoen loopt bij de Ski-Inn ongeveer gelijk aan het skiseizoen. In de zomer is de baan gesloten, en in september wordt er een open dag georganiseerd als kick-off voor de nieuwe winter. Voor meer info ga je naar www.ski-inn.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: