Recensie: The King’s Speech

24 Feb

Ge-ni-aal

En dat zeg ik niet omdat het een leuk stottergrapje is (dat is het namelijk niet). Dat zeg ik omdat The King’s Speech een geniale film is.

Voordat de film in de bioscopen kwam, was hij al flink gehypet, mede dankzij de zeven Golden Globe-nominaties (waarvan alleen die voor beste acteur werd verzilverd) en de zeven Bafta’s. Ook voor de Oscars ligt de film op ramkoers: met twaalf nominaties voert hij het veld aan. Ach ja, denk je dan, elke film is tegenwoordig een kaskraker, en records worden bij de vleet gebroken. Hoe bijzonder kan een film nog zijn?

Loftrompet
Nou, heel bijzonder. En ik weet dan ook niet goed waarover ik mijn loftrompet als eerste moet afsteken. Alleen al het verhaal boeit van begin tot eind – het verhaal van een stotterende koning tegen wil en dank, die zichzelf en zijn innerlijke demonen overwint om uiteindelijk op heroïsche wijze de leiding over zijn land te nemen bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (tranen tijdens de slotscènes, ik zweer het je).

Rolverdeling
Maar wat The King’s Speech zo ongelooflijk sterk maakt, is ten eerste de cast. De conclusie is heel simpel: voor elk personage hadden ze werkelijk geen betere acteur/actrice kunnen casten. De droevige ogen van Colin Firth die het uitschreeuwen van onzekerheid en innerlijke strijd, de pittige en tegelijkertijd statige Helena Bonham Carter die naar de buitenwereld de voorbeeldige vrouw-van is, maar achter de schermen de warme en liefhebbende gelijke van haar echtgenoot is. Geoffrey Rush als de excentrieke Lionel Logue, met zijn staalblauwe, piercende ogen en guitige hangwallen, en de strakke pretty boy Guy Pierce die uiteindelijk te slap blijkt voor het koningschap. En dan heb ik het nog niet eens over de bijrollen, zoals bijvoorbeeld van Timothy Spall als Winston Churchill. Het kan niet anders of hij is gecast vanwege zijn briljante onderlip.

(Leuke quizvraag voor de echte fanatici: welke acteurs/actrices in The King’s Speech speelden ook mee in de BBC-miniserie Pride and Prejudice uit 1995? Hint: het zijn er drie. Laat als eerste het goede antwoord achter in de comments en WIN een verhaal van 500 woorden over jou!)

Het oog wil ook wat
Ten tweede is de film in alle opzichten prachtig opgenomen. De beelden van Londen zijn zo sfeervol geschoten (er hangt een vrijwel permanente mist) dat ze werkelijk bijdragen aan het plot. Een soort non-verbale onderstreping, zeg maar. De mise-en-scène en de shots die de kijker krijgt voorgeschoteld zijn snoepjes: decor en kleding zijn om van te smullen. De regie doet ook nog een duit in het zakje, bijvoorbeeld wanneer Logue tijdens zijn spraaklessen George een stuk Shakespeare laat voorlezen terwijl hij via een koptelefoon naar keiharde klassieke muziek moet luisteren. Logue neemt de voordracht op op langspeelplaat met een microfoon, maar George houdt deze opnamemicrofoon in het shot constant recht voor zijn mond, waardoor het publiek (net als George) veronderstelt dat deze voordracht net zo stotterend verloopt als anders. Maar omdat we zijn mond niet zien, zien we ook niet dat hij door de harde muziek juist wél vloeiend spreekt. Daar komen we pas achter samen met George, wanneer hij de langspeelplaat later afspeelt.

Niet onbelangrijk: humor
Ten slotte (hoewel ik nog uren door zou kunnen gaan over alle briljante momenten, shots en details) nog een grote pluim voor het script, en dan vooral voor de komische noot. De hilarische oneliners zijn niet van de lucht, en vallen allemaal in de categorie ‘droge, typisch Britse stiff upper lip -humor’. Hardop schateren? Geen probleem. Bijvoorbeeld wanneer Logue tijdens het intakegesprek aan George vraagt of hij soms een mop kan vertellen. George: ‘……. Timing… is not…. my strong suit.’ (Spoiler warning: lees er hier nog meer. Tranen met tuiten.)

Mag ik tien van de vijf sterren geven voor deze film? Ach wat, het is mijn blog, mijn regels. Ten out of five voor The King’s Speech! Ga ‘m zien. En dan nog eens. En nog eens. En nog eens. En nog eens.

6 Reacties to “Recensie: The King’s Speech”

  1. Elsbeth februari 24, 2011 bij 16:54 #

    zooooooo dat is wel heeeel positief!!! maar ik geloof dat die zwarte zwaan de gedoodverfde oscarwinnaar is….

    • The Lost Marble februari 24, 2011 bij 17:18 #

      Maar weet je ook het antwoord op de quizzzzvraag…?

      • Elsbeth februari 24, 2011 bij 18:15 #

        colin firth…euh… nee! verder kom ik niet!

  2. Michael februari 26, 2011 bij 18:01 #

    Oh yeah….Collin Firth, Jennifer Ehle en David Bamber😉

  3. Sanne maart 2, 2011 bij 09:25 #

    Shit! Lees het stukje nu pas… dus helaas geen kans op een verhaal van 500 woorden over moi… Nu al benieuwd naar de volgende quizzzz vraag! (werk weer dus blog lezen is makkelijker hihi😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: