Tot hier en niet verder?

17 Dec

Deze column heb ik geschreven voor sportblog In de aanval naar aanleiding van de commotie rond de nieuw ingevoerde ‘Dr. Bibberregel’ in het langebaanschaatsen. Hij werd geplaatst op 14 november 2010.

In de schaatswereld zijn ze niet vies van een goede rel. Of het nu om Catch 22-achtige plaatsingsregels gaat, of om krankzinnige skate-offs, de ISU en de KNSB kunnen soms zo soepel zijn als dooie Friezen (pun intended).

Vlak voor de opening van het Nederlandse schaatsseizoen gooide de ISU de eerste knuppel in het hoenderhok, in de vorm van de zogenaamde Dokter Bibberregel. Op het rechte stuk richting de tijdmeting mogen de schaatsers niet meer met hun gehele schaats over de middellijn komen. Met deze regel moet de sport veiliger worden, zegt de ISU. Een belachelijke regel, schreeuwen de schaatsers.

Er is inmiddels een actiegroep opgericht: op www.drbibber.tk zijn onder meer tips te vinden over hoe je als toeschouwer je steentje kunt bijdragen (door middel van ludieke spandoeken), en lees je het laatste nieuws met betrekking tot petities en besprekingen met de ISU. Het adagium van de actiegroep is een quote van Mark Tuitert, Nêerlands lekkerste schaatshapje (sorry Sven): ‘Het is gewoon een stomme regel!’ Geen speld tussen te krijgen, lijkt me.

Maar waar gaat de discussie nu eigenlijk over? Vinden de schaatsers het moeilijk om niet over De Blauwe Lijn te gaan? Ondervinden ze er hinder van? Kunnen ze hierdoor hun bocht minder goed voorbereiden? Het veiligheidsaspect dat de ISU aanvoert klinkt me slap in de oren: het grootste gevaar schuilt in de bochten (zie Erben en Marianne). Niet alleen de kenners binnen de schaatswereld spreken zich tegen de regel uit, maar ook columnist Ingmar Heytze (Volkskrant, 8 november).  Schaatsen is een zijwaartse beweging, en deze regel ontkent juist de beweging die vaart geeft, roepen zij in koor.

Hoewel dit blijkbaar niet de intentie is van de ISU, valt anderzijds niet te ontkennen dat de wedstrijd er spannender van wordt: doet –ie ’t of doet –ie ’t niet? Wilfried de Jong beaamt dit in nrc.next van 8 november: ‘Voetbal, tennis, volleybal, hockey zijn sporten die niet zonder de onverbiddelijkheid van de lijn kunnen. Hoe dichter je erbij komt, des te groter de spanning. […] Een lijn is een schitterende uitvinding.’

Ik ben niet uitgesproken voor of tegen de regel. Ik denk namelijk dat de sporters hier een heel ander punt moeten maken. Mijns inziens hebben nieuwe regels ten doel om een sport te vernieuwen en aantrekkelijker te maken, voor de sporters en het publiek. En alhoewel De Jong terecht opmerkt dat een lijn voor spanning in de wedstrijd kan zorgen, denk ik dat deze regel in de schaatssport de plank misslaat. Het grootste gedeelte van de wedstrijd wordt ‘gemaakt’ bij de wissels, de bochten, de rondetijden, de start. Ik zou tegen de schaatsers en de ISU willen zeggen: kom eens met een écht innovatief idee. Een vliegende start, nieuwe plaatsingsregels. Ik zou er zelfs voor willen pleiten om regels te versoepelen om de sport spannender te maken. De 1500 meter zonder lijnen! Spektakel gegarandeerd. Volgens mij zitten ze hier te neuzelen in de marge, terwijl er mogelijkheden te over zijn om het schaatsen een nieuwe impuls te geven.

Hopelijk zien de schaatsers in dat de aantrekkelijkheid en innovativiteit van hun sport boven alles gaat, en komen ze met betere argumenten dan ‘it sucks’ (Shani Davis). Als de ISU ontdooit, hoeft er uiteindelijk niemand van een koude kermis thuis te komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: