Day 17: Grand Update

25 Sep

Huidige locatie: de Greyhound nachtbus van Redding, CA, naar SanFran, CA.
Plaatsen sinds laatste post (Port Angeles): Portland (Oregon) 16-18 sep, Ashland/Crater Lake (Oregon) 19-21 sep, Redding/Californian Coastal Redwoods (California), 22-24 sep

Time flies when you’re having fun! En voor ik het wist, was het alweer dag 17 van mijn trip, en realiseerde ik me dat jullie verschrikkelijk achterlopen op mijn avonturen. Hebben jullie even mazzel dat ik a) in een nachtbus zit, dus geen slaap kan pakken, en b) de bus stopcontacten en wifi heeft! (HALLO NS EN GVB EN CONNEXXION EN DE REST! STROOM EN WIFI! GRATIS!) Dus daar gaan we, te beginnen met Portland.

Portland
Hier had ik op 16 sep afgesproken om Julia weer te ontmoeten, om vanhieruit verder te reizen naar het magische Crater Dake. de reis verliep voorspoedig, en de Coast Starlight van Seattle naar Portland was een leuke ervaring! Ik heb bijna de hele rit in de window coach gezeten (4 uur lang, uiteraard naast een overactieve Californiaan genaamd Doug die z’n godvergeten klep niet kon houden), een wagon met ramen rondom en zitjes met je gezicht naar het raam waar je lekker naar buiten kunt kijken en een vrijwilliger non-stop via de intercom vertelt over de bezienswaardigheden onderweg.

Window coach @ Coast Starlight, voice-over man in green

Eenmaal in Portland aangekomen voelde ik meteen de charmante en relaxte vibe. Wat wil je ook, als de halve buurt rond je hostel er zo uitziet?

Lovely Victorian mansions @ Portland

Met Jules de stad ingetogen voor een eerste blik op de stad, bier en burrito’s. Ze nam me mee naar Powell’s, een enorme boekwinkel in het Pearl District (een buurt vlakbij). JAAAAAA je kunt me werkelijk niet blijer krijgen!

De volgende dag, vrijdag, zouden we lekker samen door de stad gaan banjeren. We begonnen op NW 21st St en NW 23rd St, twee lange straten vol met schattige winkeltjes (hebbenhebbenhebben), fijne koffiebars en knusse restaurants. Voelde me meteen thuis (maar ik ben dan ook met een natte vinger en een roze voordeur te lijmen). Daarna door naar de rozentuin in Washington Park, waar we uitzicht hadden op de besneeuwde toppen van Mount Hood in de verte…..

Mount Hood, as seen from Washington Park @ Portland

… en op de mooiste bloemen van heeeeel dichtbij!

Roses in full bloom @ Rose Garden, Portland

Dit was het moment dat ik me voornam om in Portland te gaan wonen. Zelden zo’n relaxte, moderne, intieme en mooie stad gezien! Zien jullie het voor je? 12-ounce-latte-non-fat-with-sugar en laptop mee, op een bankje in de rozentuin een zombieboek vertalen! Hemels.

Maar er was werk aan de winkel: plannen maken! De volgende dag wilden we een tripje met de bus maken naar Cannon Beach, een idyllisch kustplaatsje met grote rotsen in de branding, de zogenaamde haystack rocks. En de dag daarop zouden we doorreizen naar Ashland, om vandaaruit met een huurauto naar Crater Lake te rijden. Godsammekrakke dat was me een gedoe zeg. We hadden het hostel in Ashland al, maar dan de huurauto nog, plus alle andere vervoersmiddelen en de tijdschema’s om op tijd op de plaats van bestemming te zijn… Na dik 2 uur gemail en gebel alles rond, en gelukkig zijn er in een hostel altijd mensen te vinden die de vrijdagavond met je willen vieren! Please meet my new BFFs! Links, van beneden naar boven: ‘the Japanese guy’ (ben z’n naam kwijt),  Mike (USA), ik, Jakob (Denemarken); rechts, van boven naar beneden: Jessica (Australie), Thomas (Denemarken), Mie (Denemarken, vriendin van Jakob. Voel je de grap al aankomen in het Engels? Hi, I’m Mie. No, you. Of: Give the beer to Mie. Who? Me? No…), Matthew (Australie) en een onbekende local die op Matts staalblauwe ogen afkwam. Julia neemt de foto.

Hostel homies hitting the bars @ Portland

Zaterdag: Cannon Beach! Eindelijk de Pacific zien! Natuurlijk was het grijs en druilerig, want dat is hier gebruikelijk. Maar dat mag de pret niet drukken! En het was de moeite waard: uitgestrekte stranden met prachtige rotsformaties, eindeloos gewandeld en keihard gelachen natuurlijk!

Me leaning on haystack rock @ Cannon Beach

Jules and me @ Cannon Beach

Vervolgens een halve trek door het nabijgelegen Ecola State Park gemaakt: een bosgebied dat zo in een mysterieuze Twin Peaks-film kan figureren. Beetje jammer: het was opgehouden met zachtjes regenen dus uiteindelijk TOTAAL verzopen de bus weer in. Maar dit nemen ze ons niet meer af! HA!

Scenic viewpoint @ Ecola State Park


Ashland & Crater Lake

Op zondag was het tijd voor Het Grote Avontuur Dat Crater Lake Heet (HGADCLH). Dit was de reden dat Julia en ik hadden besloten om samen verder te reizen. Zij had Crater Lake bovenaan haar lijst staan, maar wilde liever niet rijden in de USA, en ik had weinig overtuiging nodig om met haar mee te gaan en de chauffeur te zijn. Op zondag vertrokken we daarom naar Ashland, een klein plaatsje zo’n 160 kilometer ten zuiden van het meer. Het is beroemd om het jaarlijkse Shakespeare Festival dat 3 maanden duurt. Knus klein dorpje, lekker over the top met Shakespeare-meuk maar wel sfeervol. Hostel was TOP, dus bij aankomst heerlijk chillen op de veranda in de zon.

Me on the porch @ The Ashland Hostel

En toen werd het maandag. En begon HGADCLH. En het was geweldig. En magisch. En onbeschrijflijk blauw. En kraakhelder. En ik-wil-hier-niet-weg. En… nou ja, de foto’s spreken voor zich.

Looking out over Crater Lake

Me and Jules at lunch on the cliff

Yes, the water is indeed THAT blue!

Dinsdag 21 sep was plandag: hoe nu verder? We wilden naar de redwoods (de bossen met woudreuzen) aan de Noord-Californische kust, maar het bleek zo ongeveer ONMOGELIJK om Ashland te verlaten, een openbaar vervoermiddel richting de kust te nemen, en daar een auto te pakken te krijgen voor 2 dagen roadtrippen door de bossen. Het voelde als Hotel California: you can check out anytime you like, but you can never leave… We werkten elk mogelijk plan uit, maar alles liep spaak op vervoer van Ashland naar de kust. Enige oplossing: op woensdag 22 sep de Greyhound naar Redding, CA, nemen, daar pitten, op donderdag 23 sep met een huurauto naar de kust rijden, daar overnachten, de 24ste zo veel mogelijk terrein verkennen in de redwoods en ’s avonds de auto weer terugbrengen naar Redding, om vervolgens op de nacht-Greyhound naar San Francisco te stappen. Inmiddels waren we (geen geintje) 6 uur verder (jullie begrijpen dat we geen zak van Ashland hebben gezien en we het bij deze hebben omgedoopt tot Black Hole of the Universe) en ik had hem behoorlijk hangen. Als dit al zo onmogelijk bleek, hoe moest het dan verder? Het was overduidelijk dat het OV in Noord-California een stuk slechter voor mekaar is dan in Oregon. En ik wilde de kust zo graag zien! AAARGGHH!! Maar gelukkig was Jules daar, die haar hoofd iets koeler wist te houden dan ik, en me verzekerde dat het goed zou komen. Ik was zo blij dat ik met iemand samen was, want als ik dit alleen had moeten doen… had ik me waarschijnlijk voor de Shakespeare Trolley Bus geworpen. Ofzo.

Redding, roadtrip and redwoods
Het zou een duur tripje worden: we moesten in Redding een hotelletje boeken in plaats van een hostel, en een auto huren. Man, dat kost een bak geld! Snap er nog steeds niets van. Maar goed, altijd als je het niet verwacht, blijkt de oplossing om de hoek op je te wachten. In de bus naar Redding ontmoetten we Dominik (‘Wil je een foto voor me maken uit het raam, jullie zitten aan de goede kant.’ ‘Tuurlijk. Trouwens, hoeheetjewaarkomjevandaanhoelangbenjealonderwegenwatbenjevanplan?’), een Duitse (alweer) jongen die precies hetzelfde had gepland als wij, alleen hij had een auto voor 4 dagen en zou deze in SF inleveren. De deal was gauw gesloten: hij kon bij ons op de kamer slapen in het hotel dat we geboekt hadden, en wij zouden 2 dagen met hem mee roadtrippen.

On the road!

En boy, het was een echte roadtrip! Zoals je in de film ziet! Met UITSLUITEND mooi uitzicht vanuit de auto! En nog mooiere uitzichten bij het uitstappen! Met knetterveel kilometers  op de teller! En dat je ’s avonds een slaapplek regelt in een prima motel waar een vage bar is maar wel leuke mensen die bier voor je bestellen! Ik wist al dat dit zeker niet de laatste keer zou zijn dat ik in de USA was, en de volgende keer wordt absoluut auto-regelen-en-gaan-met-die-banaan.

Mount Shasta at the Californian border, taken from the Greyhound (we took this picture for D, too)

WAAHHHHHHHH! TIMBERRRRR!!!!!!

Uiteindelijk hebben we op de 23ste het Redwood National Park ten noorden van Eureka bekeken, met als ultiem toetje de avondzon op de kliffen hoog boven het strand en de walvissen in de verte (ja, echt! Meerdere!). Het was me onderhand wel duidelijk: ik word het allergelukkigst van strand, water en zon (indien voorradig). Hier had ik het allemaal voor gedaan!

Me and Jules watching the sunset. Bliss!

I can look at the view for EVAH!

De 24ste stonden we ietwat brakjes op. Lekker, dat gratis bier van Steve uit Missouri en Terry en Jack uit Vancouver (Washington), een stel dat we overigens al de eerste nacht in het zwembad van het hotel in Redding hadden ontmoet, en dat die avond stomtoevallig in hetzelfde hotel als wij was beland. Op het programma stond Humboldt State Park, ook een redwoodpark, met de Avenue of Giants (een weg door de bossen).

Yeah, I know I'm tiny...

Was dag 1 door de redwoods al indrukwekkend, op dag 2 hebben we zo mogelijk nog meer gezien. De ene woudreus na de ander, sommige omgevallen met stronken zo groot als de hummer van Gordon. Bovendien hebben we een wandeling gemaakt door een gedeelte van het bos waar in 2003 brand heeft gewoed. De woudreuzen overleven dat, want hun stammen zijn zo dik dat ze niet helemaal verbranden. Heel indrukwekkend en heel spooky, met die halverkoolde giganten overal. En er was buiten ons drie niemand te bekennen. Missie geslaagd!

Try and find me!

My reflection in a shallow creek green with algae

Burgers @ DJ's

En dat brengt mijn verhaal weer terug bij de Greyhound. Want na een hele dag toeren, met tot slot een burger bij DJ’s Burger Bar in Rio Dell (wie kent het niet), zette Dominik ons netjes af bij het Greyhound-station in Redding. We hadden ons geen betere trip naar de redwoods kunnen wensen, en we hebben er weer een homie bij. Zo langzamerhand verzamelen we een hele roedel! Hoe dan ook, de reis voert nu naar San Francisco, waar we bij de oom van Jules mogen logeren. Hij woont op de campus van Stanford University in Palo Alto (ten zuiden van SF), waar hij professor is. Na het bezoek aan hem ga ik proberen om een aantal dagen naar Monterey te gaan, een schiereiland iets verder zuidwaarts, om vandaaruit met een huurauto langs het mooiste kustgebied van West-USA te rijden: de Big Sur. Want dat wil ik: zee, strand, zon en de wind in mijn haar. Hopelijk heb ik nog genoeg geld voor een cabrio!

Big Sur, here I come!

3 Reacties to “Day 17: Grand Update”

  1. elsbeth september 26, 2010 bij 09:42 #

    heeeee anne! ik was ff internetloos ivm verhuizing en ook nog eens op vakantie dus ik liep behoorlijk achter op je blog. net ff alles bijgelezen. wat een avonturen allemaal. klinkt geweldig!!! veel plezier nog!!! x

  2. Maya september 26, 2010 bij 10:27 #

    Anne wat schrijf je leuk, geweldig om te lezen!

    Ik ben benieuwd naar je Big Sur-trip.

    Enjoy,
    Maya

  3. Yvette september 29, 2010 bij 15:28 #

    Ha Anne,
    Wat een prachtige verhalen en wat een mooie foto’s! Wow! Geniet nog van alle mooie avonturen die vast nog gaan komen.
    X Yvette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: