PORT ANGELES: three is NOT a crowd

21 Sep

Waar: Thor Town Hostel @ 316 N Race St en Downtown Hotel @ 101 E Front St
Wanneer: maa 13 sept t/m don 16 september
Highlights: wandelen naar Hurricane Ridge, ontbijt @ Lake Crescent

316 N Race Street. Hier moet het hostel zijn. O ja, daar is het kleine rode huisje zoals ik het op de foto’s op hun website heb gezien. Ben benieuwd. Hmm. Er ligt wel een hoop troep in de tuin. Het lijkt wel alsof ze aan het verbouwen zijn. Hallo? Is daar iemand? Wow, binnen ziet het er inderdaad uit alsof er a) een orkaan langs is gekomen, of b) alsof het huis net is opgeleverd – door een blinde Poolse aannemer. Ah, daar is de eigenaar. Goh, grappig, hij heeft gare verfkleren aan. Goh, grappig, beneden ligt tussen de troep een matras waar duidelijk recentelijk op geslapen is. Aha, de kamers zijn boven? Prima. Ik zit in de dameskamer? Dit kleine hok met twee reusachtige houten stapelbedden en gore matrassen/dekens/kussens? En ik mag gebruikmaken van deze onafgewerkte keuken en badkamer? Interessant. Euh, ja, drie nachten graag. Geloof ik. Alstublieft, hier is de $45. Da’s in ieder geval niet duur. Zucht. Goed, wat nu? O, u heeft alleen wifi en geen computers, zoals op de site staat? En er zijn slechts twee plekken hier in Port Angeles waar je kunt internetten? Oei, lastig als ik met Pelle af moet spreken. Ik word sowieso eigenlijk een beetje knettergek van het feit dat je zoveel tijd kwijt bent met vanalles uitzoeken en navragen. Wat zou het handig zijn om zo’n minilaptopje te hebben, dan kon ik tenminste overal online. Want zelfs in de bussen zit gratis wifi. Ah, bedankt voor de tip, meneer, dat er hier een Wal-Mart is. Nee, ik ga nu PA verkennen en kom vanavond na het eten pas terug, want hier kan ik niet echt lekker rondhangen, hè gijssie? Eerst nog maar even naar de wc. Yikes, deze plee ziet er smerig uit. De andere… is iets beter. Dit badkamertje heeft wel potentie, ware het niet dat -ie niet af is. Jammer zeg. En ook jammer dat de rest van het huis, eh, niet af is. Ben ik soms in een horroraflevering van Ik Vertrek meets De Verbouwing meets Extreme Home Makeover meets Help Mijn Man Is Klusser terechtgekomen? Nou ja, eerst maar ’s op pad en de boel verkennen.

Check: visitor center van het Olympic National Park gehad en perfecte info gekregen over dit gebied. wat zijn die park rangers toch geweldig. De komende twee dagen ga ik zeker weten besteden aan trips naar de hoogtepunten hier in de buurt. Hurricane Ridge, een van de beklimbare bergpieken hier, en Lake Crescent zijn goed te doen vanuit PA. En de prijs voor een auto is ook niet al te beroerd. Dat zit dus wel snor. Door naar Wal-Mart. Check: pimpelpaars Acer netbookje gekocht. Check: mail gelezen, Pelle komt morgenochtend. Nu maar ’s op naar een hapje eten. Wauw! Het lucht is ineens flink opgeklaard, en nu het niet meer zo mistig is, is de bergketen van het ONP rond PA prachtig te zien in de verte! En wat is de baai mooi met dat heldere water! Goed, volgens de Lonely Planet zit hier ergens een prima restaurant waar ze lekkere krab serveren. Ah, The Crab House, kan niet missen. Tafel met uitzicht over de baai? Prrriiiimaaa! Halve krab met aardappeltjes? Prrrriiimaaa! Een glas India Pale Ale? Prrrriiiimaaaa!

Olympic National Park Visitor Center @ Port Angeles

Half Dungeness crab @ Crab House, PA

Zoals je leest, begon PA dus met een kleine kink in de kabel. Maar zodra Pelle de volgende dag arriveerde en hij het geen probleem vond om in een normaal hotelletje te slapen in plaats van een bouwval, kon het avontuur beginnen. Pelle had in de bus naar PA ene Pavel uit Tsjechië ontmoet, en deze jongen vroeg heel beleefd of hij misschien met ons mee mocht op de dagtour naar Hurricane Ridge. Hij leek heel OK, dus why not! En hij bleek ook echt OK: wat een humor had die kerel! Met z’n drieën zijn we naar de parkeerplaats gereden die bijna bovenop de berg ligt (op zich al een adembenemende tocht, in de goede zin van het woord) en hebben daarna een fantastische wandeling gemaakt naar een van de toppen. En ondertussen crackten we de ene joke na de ander, het was hi-la-risch. O ja, en het uitzicht was ook best redelijk.

Pelle, Pavel & me @ Hurricane Ridge

Hairpins!

Gespot onderweg: een grote raaf, een hert, marmotten, chipmunks, fazantjes, een grote roofvogel (mogelijk een arend) en Canada (Vancouver Island) aan de overkant van de baai. Na afloop een welverdiende IPA in de plaatselijke bar, met french fries en football.

Reached the top!

Het oorspronkelijke plan van Pelle en mij om op dag 2 vanuit PA de ferry naar Victoria (op Vancouver Island) te nemen ging onmiddellijk overboord, want van het ONP wilden we zeker meer zien! Dus op woensdag vertrokken we naar Crescent Lake en de nabijgelegen Marymere Falls. Ontbijtje aan de oever van een glashelder groenblauw kratermeer? Prrriiiimaaaaa! Daarna een wandeling door een bos wat recht uit Lord of the Rings lijkt te komen om een schattig watervalletje te spotten? Prrriiimaaaa! Daarna lunch langs de waterkant en op weg naar een pittoresk strandje met een pirateneiland vlak voor de kust? Prrriiimmmaaaaaa!

Lake Crescent

Marymere Falls

Tongue Point @ Salt Creek Park

Het opvallende van deze omgeving was dat de bomen, voornamelijk dennebomen en groenblijvende loofbomen, hier helemaal tot aan de kust of de rand van een meer groeien. Ze lijken er praktisch in te verdwijnen. Het weer was op woensdag niet geweldig, regenachtig en mistig zoals ze het hier gewend zijn, maar de mist tussen de bomen gaf het geheel ook wel weer iets mysterieus. We sloten onze trip af met een lekkere pasta in de plaatselijke Italiaan, die verrassend goed was. (En ja, @ Eva H. en mogelijke andere kenners, dat was Bella Italia in Port Angeles, waar Bella en Edward in Twilight op een zeker moment eten. Ook Lincoln Theatre gespot!)

Lincoln Theatre, PA, as feautured in 'Twilight'

Op donderdagochtend heeeeeeeeeeeeeeeeel vroeg ben ik op de bus gestapt die me terug zou brengen naar Seattle, om vandaaruit de Coast Starlight Train naar Portland te nemen. Pelle en ik namen afscheid met het plan om elkaar weer te zien tijdens de Champions League-wedstrijd Werder Bremen-FC Twente. Hij is namelijk Bremenaar, en ik wil voor de gelegenheid best de Twenste boerin uithangen. En wie verliest… eet een Banana Slug!

The Banana Slug @ Olympic Peninsula

8 Reacties to “PORT ANGELES: three is NOT a crowd”

  1. Marije september 21, 2010 bij 16:20 #

    Hee! er is niks mis met een Twentse boer(in) te zijn!!🙂

    Klinkt goed daar Anne! Daar zou ik best ook wel willen zijn..pfff…

    Geniet ze daar!

  2. Eva september 21, 2010 bij 18:48 #

    Ziet er heurlijk uit zo’n slug. Wel even een hotel met goeie toilet regelen dan, whaha!

    Wat hilarisch dat je even je twilight-moment hebt beleefd. Leuk detail om te zien dat Eclipse draait in het Lincoln theatre, met daaronder de film getiteld: vampires suck.😀

    Hopelijk bevalt je netbookje! Foto’s zijn prachtig.
    Ik heb net mijn 1e nieuw-zeeland boek af (nu al? ja, snel he), kunnen we vergelijken.. Of mee kwartetten.. In de categorie mooiste waterval I’ve have ever seen, mag ik van jou…

    • The Lost Marble september 23, 2010 bij 08:21 #

      Whaha, kwartetten, lijkt me briljant idee! Mag ik van de categorie Hilarische Dieren van jou de Banana Slug?
      En inderdaad, Pelle en ik hebben ons gek gelachen om de Eclipse/Vampires Suck combi @ Lincoln. In PA is wel het een en ander aan Twilight-meuk te vinden, en Stephenie Meyer heeft ook Bella Italia eens bezocht, waarvan het krantenartikel natuurlijk netjes gelamineerd in de etalage hangt : ).

  3. Emma september 21, 2010 bij 21:08 #

    Schappie! It’s aaaaallliiiiiivvvveeeeeeeeee! Hahaha. Lekker krabje hoor, krijg er helemaal trek van en van al die mooie blauw/groene wateren krijg ik zin om te zwemmen! Mooie verhalen en leuk je net ff geskyped te hebben. Later, alligator. Don’t catch a bug, banana slug! X Em(hier in een deuk liggend om mijn eigen grapje)

    • The Lost Marble september 23, 2010 bij 08:23 #

      Die houden we er zeker in, hahaha! Ga je snel nog een keertje skypen via je tel, weet alleen nog niet wanneer. morgen en overmorgen roadtrippen door de redwoods : )!

  4. Corine & Jelle september 25, 2010 bij 10:35 #

    Hi An, wat heb je toch een vlotte schrijfstijl. We zijn steeds weer benieuwd naar je volgende verhaal op de TLM. En als we je nachtelijke tweet goed begrijpen, komt er weer een spannend avontuur aan.
    Dikke zoenen,
    Jelle & Corine

  5. ANnick oktober 2, 2010 bij 15:38 #

    An! ik zie tot mijn grote schrik dat ik hopeloos achter loop met alle verhalen, aangezien ik dacht dat ik een berichje kreeg als er wat nieuws werd gepost…. NIET DUS! hehehehe
    Hoe is het verder? Verhalen klinken geniaal! Wanneer kom je trouwens weer naar NL?
    Ik ga dinsdag 5 naar NY en kom de 11e weer thuis:) Leuk he?

    x

Trackbacks/Pingbacks

  1. Het Champions League-avontuur in Bremen « The Lost Marble - november 4, 2010

    […] met mijn Amerikaanse reisbuddy Pelle, met wie trouwe lezers van TLM waarschijnlijk hier en hier al hebben kennisgemaakt. De twaalfde […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: