Port Townsend: feeling lucky, punk?

18 Sep

Waar: Olympic Hostel @ Fort Worden State Park
Wanneer: zat 11 september t/m maandag 13 september
Highlights: de locatie van het hostel, bier & pizza met Pelle

View of Fort Worden State Park with hostel mid right

Ik was op weg naar Port Townsend, en ik kon mijn geluk niet op: ik had een prachtige ferrytocht gemaakt, de busroute naar PT leverde het ene anischtkaartuitzicht na het andere op, ik had plek in het hostel waar ik wilde slapen en er was feest in PT vanwege het jaarlijkse Wooden Boat Festival. Wat kon ik me nog meer wensen? Het hostel was gesitueerd in een schattig houten huisje op een oude marinebasis van het Amerikaanse leger, Fort Worden, en lag op een heuveltje aan een prachtige baai. Het heuvelachtige park staat vol met kleine witte en groene legerhuisjes (al dan niet bewoond of omgeturnd tot museumpje). Van die barakken met houten latten, die je misschien wel herkent uit An Officer and a Gentleman; jaaaa, deze film is daar opgenomen!

Dorm @ PT Olympic Hostel, my bed right

In het hostel maakte ik onmiddellijk kennis met Kiva, een wat verlegen jongen uit Arizona die net 9 maanden als hulp op een biologische boerderij op Hawaii had gewerkt (WTF?!?!), en Pelle, een Duitse jongen uit Bremen die in PT oude collega’s kwam bezoeken en het bootfestival kwam bekijken (hij had stage gelopen bij een bootwerf, als designer). Pelle kende de weg goed, dus met z’n drieen togen we naar PT. Kiva en ik gingen een hapje eten en Pelle ging op zoek naar zijn oude baas op het festivalterrein. Kiva had veel te vertellen, hij kwam nogal… apart over. Op een vreemde manier heel volwassen; hij vertelde hoe hij 6 maanden door Europa had gereisd met praktisch nul euro op zak, waardoor hij vaak buiten had geslapen en gratis eten had moeten regelen. Toen we na het eten naar de feesttent gingen (ik had wel zin in een biertje en een dansje, en waarschijnlijk zouden we Pelle daar ook weer treffen), kwam de aap uit de mouw: hij was pas 18 en daarom mocht hij de tent niet in: alcohol is verboden onder de 21 en dat betekent dat je zelfs de ‘dranklocatie’  niet mag betreden! Rare jongens, die Amerikanen… Er zat niets anders op dan langs het hekje naar de dansende mensen en de band te kijken. Pelle was nergens te bekennen, dus we besloten samen terug te lopen. Langs donkere verlaten straten. Met veel bomen. En uilen. En Kiva die het ene vage verhaal na het andere opdiste. Ehh… Twin Peaks, anyone? We liepen een paar keer verkeerd, en op een gegeven moment begon ik ‘m behoorlijk te knijpen – Kiva met z’n spookverhalen die ik nog nooit uit de mond van een 18-jarige had gehoord, en het hostel nowhere in zicht. Op een gegeven moment kon ik alleen nog maar reageren met ‘uh-huh’, terwijl ik ondertussen probeerde te bedenken hoe ik zo snel mogelijk bij mijn zakmes kon komen. Uiteindelijk was er natuurlijk niets aan de hand, en kwamen we veilig bij het hostel aan. Diepe zucht….

Die nacht was geen pretje. Krakende bedden, snurkende mensen en ’s ochtends om 7 uur een of andere taart die het nodig vond om nummers uit The Sound of Music te zingen bij het opstaan. Grmbl-houjebekikslaapnog-grmbl. In de ontbijtruimte kregen we vers blueberrybrood van de manager voorgeschoteld, dat maakte een hoop goed. Kiva was er ook, en ik bad als een gek dat Pelle ons snel weer zou vergezellen, want een hele dag met hem opgescheept zitten leek me een nachtmerrie. Gelukkig haakte hij al snel in en togen we met z’n drieen naar PT. Volgens manager Scott konden we het festivalterrein gratis binnensneaken via het strand, dus maakten we een mooi wandelingetje langs de baai. Op het festival veel mooie boten gezien, maar het was niet zo druk – het weer was niet zo lekker (wel droog gelukkig).

Beach @ Fort Worden State Park

Wooden Boat Festival 2010 @ Port Townsend

PT staat bekend om de Victoriaanse huizen, en we hebben dan ook veel moois gezien. Heel pittoresk, gekleurde houten huisjes en zelfs een soort Addams Family mansion (in Adams St, je verzint het niet).

Does the Addams family live in PT...?

’s Middags even lekker gerelaxt op een klein stoepterrasje met koffie en plannen gemaakt: ik zou Pelle rond half 5 weer meeten voor een biertje bij de plaatselijke brouwerij/beer garden, en Kiva zou teruggaan naar het hostel. Prrrriiimaaaaa… Zo gezegd zo gedaan, lekkere pale ale met doppinda’s in het middagzonnetje en daarna heerlijke pizza gegeten in de plaatselijke pizzatent.

Beers @ PT brewery

Met een kleine detour via de avondwinkel voor een nieuw treetje IPA (Indian Pale Ale bier) teruggewandeld naar het hostel en nog lang buiten gezeten. De volgende ochtend stond ik een stuk frisser op, en voor het eerst was het buiten echt mistig – zoals ze hier gewend zijn. Het gaf het park nogal een mysterieuze sfeer, eigenlijk. In het tuintje van het hostel bloeiden prachtige bloemen, dus meteen maar even een fotosessietje gedaan.

Flowers in the fog @ Olympic Hostel

Kiva besloot door te reizen naar Seattle (doeeiiiiii), en Pelle bleef nog een dag in PT. Ik had hem verteld over mijn plannen om vanuit Port Angeles 2 dagtrips te maken, naar het Olympic National Park (groot natuurpark op het peninsula) en eventueel naar Victoria in Canada, wat recht aan de overkant ligt op Vancouver Island. Pelle vroeg of hij me misschien achterna mocht reizen om mee te gaan op de 2 dagtrips, en dat was natuurlijk prima en gezellig. Dat is het leuke van alleen reizen: je bent nooit alleen. Ik had al een kamer gereserveerd in PA, in het Thor Town Hostel, wat volgens de Lonely Planet een knus klein huisje moest zijn – het perfecte ‘local’ hostel. Tot dan toe had ik veel mazzel gehad, en kon ik mijn geluk niet op. Maar misschien had ik moeten voorvoelen dat mijn geluk tijdelijk op zou raken toen ik met Pelle een laatste spelletje yathzee deed en dik verloor. Want Thor Town was een heel ander verhaal…

Leaving PT to try my luck @ Port Angeles...

2 Reacties to “Port Townsend: feeling lucky, punk?”

  1. barbara september 20, 2010 bij 08:59 #

    Hoi An, wat heerlijk die verhalen, ik lach me rot! Wat is reizen toch leuk….geniet ervan en take care babe! Liefs, Barbara

Trackbacks/Pingbacks

  1. Het Champions League-avontuur in Bremen « The Lost Marble - november 4, 2010

    […] daar overigens met mijn Amerikaanse reisbuddy Pelle, met wie trouwe lezers van TLM waarschijnlijk hier en hier al hebben kennisgemaakt. De twaalfde […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: