Dag, zombietjes

15 Jul

Vandaag lever ik mijn zombies af.

O, wacht. Dit is een onbegrijpelijke zin voor de lezers die niet weten dat ik bezig ben met de vertaling van een roman over zombies, die vandaag af moet.

Vandaag ga ik dus mijn vertaling van de zombieroman indienen. De Grote Deadline is praktisch gehaald; ik hoef alleen nog maar een keer globaal door mijn stuk te gaan en de aller-aller-allerlaatste puntjes op de i te zetten. (Oké, nog eentje dan: .)

Hoezeer ik ook naar deze dag heb toegeleefd, ja soms zelfs gebeden heb dat-ie snel zou komen, en hoeveel stress het me ook heeft opgeleverd (Planning staat onder de P in de Dikke Van Dale? Aha.), toch voel ik me een beetje… weemoedig. Uiteindelijk ga je altijd van je vertaalkindjes houden, hoe gruwelijk en verrot ze ook zijn.

En dit waren echt bijzondere zombies, hoor. Met gevoel voor verrotting geconstrueerd door Isaac Marion. Intrigerende halfmensen, die nadenken over liefde, dood (duh) en de Grote Levensvragen. En nu ga ik ‘R’ en zijn geliefde Julie afleveren bij mijn uitgever. Alsof je je kind voor het eerst naar de middelbare school ziet wegfietsen. Zonder zijwieltjes. En dat zegt heel wat, want ik heb geen kinderen.

Gisteravond was ik onverwacht al voor 23.00 uur klaar (zoals ik al zei, hoofdstuk P van planning heb ik nog niet gelezen in de Dikke). Voor mijn gevoel moest de avond nog beginnen, maar ik dwong mezelf toch gauw naar bed te gaan om wat verloren uurtjes slaap in te halen. Omdat mijn biologische klok daar niet helemaal op had gerekend, lag ik nog een tijdje wakker. Zombies dartelden aan mijn geestesoog voorbij, met grimmige grijnzen en wapperende armen die bijna afvielen, en ik realiseerde me dat ik, bovennatuurlijke wezens-nono pur sang, een warm gevoel had ontwikkeld voor ‘mijn’ jongens. Ik heb nog nooit een fluit gegeven om de Night/Dawn of the Living Dead (en alle 37972559602 sequels), maar nu moet ik bekennen dat de zombie mijn hart gestolen heeft (nee, niet uitgerukt hoor, no worries).

Afijn, vandaag dus de Grote Dag. Mijn zombies gaan de wijde wereld in. Succes, jongens! En gedraag je een beetje in de Bruna.

Mr. Zombie (originele titel: Warm bodies), door Isaac Marion. Verschijnt (hopelijk) dit najaar.

UPDATE: in het kader van haar studie heeft Meike Plant (teamgenoot en vriendinnetje) onlangs een filmpje gemaakt, starring… a zombie! Ik zeg het je, zombies zijn de nieuwe vampiers.

2 Reacties to “Dag, zombietjes”

  1. Elsbeth juli 15, 2010 bij 22:34 #

    jaaaaaaaaaaa, af!!!!!!!!!! lekker gevoel he… maar ook beetje verdrietig moment inderdaad. ik vind vertalingen altijd een soort pleegkindjes. je geeft ze al je liefde, je probeert er iets van te maken, maar dan laat je ze weer los🙂. ik hoop dat ze het gezellig hebben in de winkel, straks naast mijn vampiers🙂

  2. Sanne juli 16, 2010 bij 09:42 #

    Yes An! Die boekenwinkel verover je langzaam! Eerst als vertaler en daarna wellicht als opperschrijfster😉 Gezellig vanavond ff bijkletsen! Wil alles over die zombies horen! X
    Ps helemaal leuk je stukjes weer! Heerlijk begin van de dag/einde van de week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: