Brief aan tante Agaath

21 Dec

Lieve tante Agaath,

Hoe gaat het met u? Ik hoorde dat u weer enigszins bent hersteld van die vervelende courgetteallergie. Dat moet geen pretje geweest zijn, al die rode bulten. Is uw linkeroog inmiddels ook wat minder dik? Mijn goede voornemen voor 2010 is om uw gauw weer eens op te komen zoeken in Schubbekuttenveen. Alhoewel ik in januari al een drukke werkagenda heb, ik in februari een tripje naar Parijs heb gepland en in maart de voorbereidingen starten voor de bruiloft van een goede vriendin in april (en die maand is dus ook al volgeboekt). Maar ik vind vast wel een gaatje, ergens.

Ik schrijf u deze brief omdat ik ook dit jaar weer zo’n prachtig kerstcadeau van u heb mogen ontvangen, en ik er, net als alle andere jaren, graag voor zou willen bedanken. Wat attent dat u toch altijd weer speciaal aan mij denkt, ondanks het feit dat u zelf meerdere kinderen heeft, en kleinkinderen, en al gauw zo’n tien neefjes en nichtjes. Echt, ik zou niet willen dat u de anderen jaar na jaar in de kou laat staan hoor, ik wil u dan ook op het hart drukken om de volgende keer ook eens aan de rest te denken. Ik weet zeker dat zij net zo blij zijn met een van uw zelfgebreide truien als ik  – ik voel tijdens de familiefeesten met kerst altijd die jaloerse blikken richting mijn nieuwe exemplaar, en dan hoop ik van ganser harte dat een van mijn neefjes of nichtjes er ooit ook zo kleurig aangekleed bij mag lopen.

Helaas is een aantal truien, uit de jaargangen ’89-’08, onlangs ten prooi gevallen aan de verwoestende klauwen van mijn hamster. Ik had ze in de wasmand gelegd voor een opfrisbeurt, terwijl ik Hammie wilde loslaten in de kamer. Voor ik het wist, liet ik hem in de wasmand vallen en begon hij als een dolle aan de wol te krabben. Ik heb geprobeerd te redden wat er te redden viel, maar er hielp niks meer aan. Ik heb een groot deel van de collectie weg moeten doen, de truien waren niet (meer) te dragen. Ik weet niet waar die agressiviteit jegens uw wolletjes vandaan kwam, misschien had ik hem de afgelopen vier dagen gewoon eten en drinken moeten geven.

Gelukkig had ik vorige week mijn buurjongen op bezoek, die een grote fascinatie voor zelfgebreide kersttruien heeft. Hij houdt er zelfs een website over bij. Hij wilde graag met al mijn exemplaren op de foto, omdat hij uw breistijl zo bewonderde. Dus uw nalatenschap is niet geheel verloren gegaan door de sloopdrift van Hammie, alles is hier vastgelegd: the chrismas sweater collection.

Hoe dan ook, deze nieuwe, geel-met-paars-geruite kerstcreatie zal ik goed bewaren achter in mijn kledingkast, zodat niemand er ooit bij kan – zo’n drama als met Hammie wil ik niet meer meemaken. Het is werkelijk een uniek kledingstuk, met die ene driekwart mouw. Was uw linker ooglid nog niet voldoende opgetrokken, of heeft u het patroon in een gewaagde editie van de Burda gevonden?

Ik wens u hele fijne feestdagen en een gezond 2010, zonder rode bulten. Wie weet zien we elkaar nog in mei, of na de zomer. U kent het wel, het blijft toch druk.

Anne

Eén reactie to “Brief aan tante Agaath”

  1. Sanne december 22, 2009 bij 10:23 #

    Heerlijk leesvermaak zo tijdens deze rustige kantoordagen😉 Hopelijk nog veel creatieve uitspattingen zo rond kerst en oud en nieuw!
    X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: