Nu effe geen zwervers met bedelvragen, ja?

11 Nov

Soms voel ik de onbedwingbare behoefte om de wereld te redden. Zij het kortstondig, maar heftig. Vriendin werkt bij WNF en duwt een artikel over zielige dieren met kraaloogjes onder mijn neus: ik doe twee dagen lang uitsluitend vegetarische bio-boodschappen. ‘An inconvenient truth’ bekeken: ik scheid acuut al mijn huisvuil in papier, gft en rest (en hou het een week vol – daarna is mijn keuken een ravage). Om maar te zwijgen over de jaarlijkse gewetensklapper: 3FM Serious Request. Stort! Nu! Geld! Voor landmijnen/verwoestend natuurgeweld/arme kindertjes in Afrika (kruis aan wat van toepassing is). Dag spaarcentjes.

De rest van de tijd stook ik de kachel flink op, laat ik het badkamerlicht altijd branden (oeps, gloeilamp) en slacht ik muizen af in de keuken dat het een lieve lust is.

Maar laatst had ik weer zo’n heal the world-moment. Dinsdagavond, 23:05 uur, Amstelstation. Verkleumd rol ik de metro uit na een oefenwedstrijd. Ik loop richting mijn fiets en zie een zwerver een taxichauffeur aanklampen. Gauw hobbel ik door, kan alleen maar denken aan mijn warme bed. Mijn fiets staat een eind verderop en inmiddels heeft de zwerver twee jongens aangesproken. Hij zal wel geld willen, denk ik nog. Ook de jongens haken af. Bij mijn fiets aangekomen pruts ik met het slot en zie uit mijn ooghoek de zwerver aankomen. Komnietnaarmetoekomnietnaarmetoe-komnietnaarmetoekomnietnaarmetoe. Nu effe geen zwervers met bedelvragen, ja? Het is steenkoud, ik wil naar huis. Maar ondanks mijn mantra (en dankzij mijn stroeve rotslot) is er geen ontsnappen aan: de zwerver heeft me bereikt voor ik op de fiets kan springen en vraagt of ik alsjeblieft een slaapplek in de buurt weet. Hij heeft de griep (ieuw, bacteriën) en niemand wil hem helpen. Hij laat een keurig lijstje zien met opvanghuizen en somt op dat hij niet in aanmerking komt, of moet betalen voor een plaats. Aha, there comes the mon(k)ey out of the sleeve. Hij vraagt het niet letterlijk, maar zijn hele relaas komt erop neer dat hij voor vier euro onderdak heeft. Goeie marketingtruc.

Ineens raakt het me: het nette lijstje, zijn moedeloosheid over alle geweigerde goodwill, de driedubbele sokken in zijn slippers. Waarom zou ik deze man niks geven? Straks koopt –ie drugs, nou en? Ik heb geld, een huis, een warm bed, en hij alleen de kleren aan zijn lijf. Ik pak mijn portemonnee en geef hem mijn kleingeld: €3,20.

Op weg naar huis ben ik blij dat ik hem heb geholpen. Waarom steek ik eigenlijk altijd die mantra in mijn hoofd af? Wie zegt dat alle zwervers lijmsnuivende alcoholisten zijn die het verdommen om zich te redden in onze pampermaatschappij? Ook een zwerver verdient compassie, net als zielige dieren met kraaloogjes. Toegegeven, misschien had mijn houding te maken met het feit dat een oude, dakloze dame me ooit om geld vroeg en ik haar dat gaf (onder het mom ‘het zal je eigen oma maar wezen’), waarna ze me verrot schold omdat ze van vijftig cent nog geen kop koffie kon kopen. Maar zo sluipt die ‘verharding van de samenleving’ op allerlei slinkse manieren je leven binnen. Je gooit een blikje op straat omdat de gemeente zo stom is om te weinig prullenbakken te plaatsen. Spaarlampen, weet je wat die dingen kosten? En die zwerver op het terras krijgt niks, want hij staat in je zon.

Eenmaal onder de warme wol neem ik me andermaal voor om mijn leven te beteren. Een mooiere wereld begint bij jezelf, dat wordt mijn nieuwe mantra. Terwijl ik de muizenval bij een kort, angstig piepje hoor dichtklappen, glijd ik langzaam weg naar dromenland, omringd door welriekende, uitzinnige daklozen en roze eco-kippen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: